Finissimo

Þá er dvölin hérna komin á síðasta sprettinn. Ég sit núna í aukaherberginu í íbúðinni hans Kazuya að sortera út farangurinn og að bíða eftir því að þvottavélin klári sitt verk þannig að ég geti komið öllum fötunum niður. Legg af stað í fyrramálið klukkan hálf átta og það stendur til að fljúga klukkan eitt.

Jazz hátíðin í Ueda var alveg súper. Ég náði rétt svo að transa mér frí á þessum degi og bombaði mér með hraðlestinni upp til Nagano héraðs til að vera viðstaddur hátíðarhöldin. Hátíðin er haldin við hliðina á Ueda kastala og er miklu minna dæmi en mig grunaði. Það hafa kannski verið 3-400 manns þegar að mest lét. Dagurinn byrjaði á big-band jazzhóp sem samanstóð af stelpum úr grunnskóla. Svo byrjuðu Soil & Pimp Sessions og þeir voru cyberlove-góðir. Eftir að þeir kláruðu fór ég að tala við Satoshi, vókalinn í grúppunni og það var hangið fram eftir kvöldi á spjalli og rölti um svæðið. Myndir.


Á leiðinni til Ueda rann ég framhjá stað sem hét Sakaki. Næsta stopp á eftir því pleisi var stöð sem hét Tekuno-Sakaki. Mér fannst það skondið. Yfirfært: Þegar farið væri út fyrir Borgarfjörð tæki við Teknó-Borgarfjörður. Haaa jájájá. Þú veist.

Um leið og ég var kominn aftur heim frá Ueda þá var bara farið beint aftur í vinnuna og unnið sleitulaust þar til að stóð til að fara aftur til Tokyo. Þegar vinnunni lauk á síðasta deginum þá var ég blekktur í köku (tvíræðni). Naut kökusneiðar og síðustu stundanna með starfsliðinu úr kaffihúsinu sem er inní skálanum. Þegar heim var komið var svo farið í sturtu og svo bara bombað beint á izakaya og drukkinn bjór og étinn matur með samstarfsfélögunum. Karaoke tók við og ég endaði með því að syngja með dönsku kollegunum Henrik og Randi fram til sex um morguninn. Fólk hvarf frá hægt og hægt, eða í hollum, og með öllum lokakveðjunum varð kvöldið örlítið emo fyrir vikið. Helvítis eðalfólk allt saman.

Daginn eftir náði ég að drösla mér út úr húsi klukkutíma síðar en ég ætlaði mér eftir að ég hafði klárað að kasta öllu niður í tösku og þrífa örlítið í herberginu.

Seinustu dagarnir hérna voru góðir, lítið um stress. Meirihlutinn af tímanum hérna fór í að versla örlítið og kíkja á þá örfáa staði sem mig langaði virkilega að fara aftur á einu sinni áður en ég fer heim, nefnilega Ootoya og Ichiran. Ég ákvað svo að halda partí í stað þess að bomba mér í heimsóknir hingað um þangað um bæinn sem ég hefði aldrei náð að gera hvort sem er. Marcellus reddaði mér staðnum Obi frítt og það á föstudagskvöldi en á móti kom að við höfðum bara staðinn til ellefu. Ég bombaði af 5-6 lögum af TZMP fyrir fólkið og stemmningin var með eindæmum turbolove-góð.

Þegar klukkan sló ellefu hurfum við á brott en mikið af fólkinu fór heim þannig að önnur lokakveðjustund átti sér stað sem að tók dálítið á. Eftir það vorum við fjögur eftir sem fórum á Pink Cow sem er einhver rosalegur útlendingastaður. Eftir drykkju þar og aðra kveðjustund kvöldsins fór ég einn á Yellow að sjá Satoshi DJ-a. Eftir að hann var búinn var bara hangið á barnum að spjalla með honum og kærustunni hans þar til að staðnum lokaði.

Síðasti dagurinn hefur verið rosalega afslappaður og með ekki miklu drama. Ég get ekki sagt að ég hafi búist við því að ég yrði vælandi og hlaupandi til að fá mér seinasta sushi-bitann eða ramen-skálina en alls ekkert þannig átti sér stað. Bara rólegheit í allan dag. Svo át ég með Kazuya og Akiko fínan mat í kvöld og þegar heim var komið var byrjað að pakka og skrifa þetta blessaða blogg.

Hérna að lokum vill ég þakka öllum fyrir lesturinn og vona að þið hafið haft gaman af. Svo sérstaklega til lesendanna sem ég þekki persónulega vill ég bara segja að ég er að fokking pissa/kúka á mig af spenningi að komast heim og hitta ykkur aftur. Sjáumst á klakanum.

Silja

Það gæti farið svo að ég loksins nái því að gista í svokölluðu "capsule" hóteli. Fyrst að ég náði að redda mér fríi ætla ég að bomba mér á Ueda Jazz Festival og sjá Soil & Pimp Sessions einu sinni enn áður en ég fer heim.


Það hafa fáar nýjar uppgötvanir með finnska tungu að gera orðið upp á síðkastið en við komust samt að því að mella, eða metla á finnsku, er rannsóknarstofa fyrir skógrækt í Finnlandi. Mella totta tos'í'ann páskakunta.

Eftir að ég kom á svæðið hef ég farið í nokkur partí á Expo svæðinu sem hafa verið haldin af ýmsum skálum eftir að svæðinu lokar klukkan níu. Fyrst að allir nema Norðurlandaskálinn voru búnir að halda partí þá var ákveðið að halda eitt slíkt og bjóða öllu starfsfólkinu af Expo að mæta. Undirbúningurinn var mikill anall en partíið lukkaðist vel. Tróð upp sem TZMP og söng þrjú lög en herra Zuckakis var sárt saknað. Viðtökurnar voru góðar og gömul japönsk kona tók öll þrjú lögin upp á vídjó og káfaði á pungnum á mér aðeins sem var ágætt. Myndir.


Er eiginlega alveg hættur að horfa á sjónvarpið. Veit ekki hvort að stöðvarnar hérna eru mikið öðruvísi en Tokyo dæmið en ég hef bara ekkert nennt að kveikja á tellíinu. Sá eitt samt um daginn sem endurvakti trú mína á ruglinu sem kemur úr japönsku sjónvörpum. Í einum þættinum voru þrír bakarar fengnir að keppa um hver gæti gert bestu animated stuttmyndina sem er bara gerð úr brauði og kruðeríi. Gaurinn sem vann var með einhverja sögu um einhvern snúð sem var að bjarga kleinuhringjaprinsessu. Svo fengu þeir fína leikara til að talsetja dótið og allt.


Nýja mini-albúmið frá þessum mönnum kom út í júlí og ég náði mér í eintak í gær. Þeir eru að fara að spila í London í lok þessa mánaðar sem væri töff að sjá en ég verð of upptekinn við að vera blankur til að geta farið. Nýja vídjóið þeirra er líka flott. Hef aldrei séð jafnmikið af nöktu heimilislausu fólki í einu tónlistarmyndbandi. Frábært.

Vinnan er mikið trans. Var rosalega gaman fyrstu dagana og er ennþá fínt en byrjunar borealis áhrifin eru að dvína. Maður hittir samt alltaf fínt fólk, dúllulega krakka og maníska aðdáendur Expo sem að safna eiginhandaáritunum frá fólki veraldar til þess að myrða síðar meir. Maður er kominn í svaka rútínu með alla hluta skálans og maður segir nokkurn veginn sama hlutinn aftur og aftur allan daginn.

Góðan daginn! Velkomin! Hér verður tilvera ykkar að Norðurlandaskálanum!
Þetta er íslenskt hraun! Endilega snertiði.
Þetta er sænskur smiður, endilega snertiði hann.
Kanntu að brjóta pappabát?? Ef ekki skal ég kenna þér!
Já, póstkortin eru gefins.
Takk fyrir komuna!

Ég hef reyndar verið aðeins í því að segja fólki totta tos'í'ann og páskakunta í innganginum því fólkið heldur sjálfsagt að þetta þýði bara halló og góðan daginn.

Annað töff við vinnuna er fótboltamótið sem er haldið hérna. Heimsmeistaramót. Það eru 120 þjóðir sem taka þátt í Expo þannig að það er alltaf frekar fjölmennt á þessum fótboltamótum. Bara í gær og í dag vorum við að keppa við Mexíkó, Pólland og Ástralíu. Mexíkanarnir voru andfúlir og Pólverjarnir voru allir skítugir gaunar sem reyndu að stela veskjunum okkar meðan að við vorum að horfa á fjölskyldusirkús. Myndir.


Frí á morgun og Kato er víst með einhverja gjöf handa mér og Ragga, líklega eitthvað í tengslum við hjálpina í kringum Íslands-tengdu viðburðina í Chiryu. Vona bara að það sé ekki neitt kynferðislegt. Hann gæti ætlað að bjóða okkur að gefa sér handjob í þakklætisskyni. Annars fer ég til Ueda á föstudaginn og það fer að líða að lokunum hérna í vinnunni. Kazu og félagar hans frá Chiryu sem ég var að kynnast ætla svo að hjálpa til með grillveislu sem verður hérna daginn áður en ég fer. Keypti mér líka eater diskinn og hann er töff. Mikill sviti.