Sou desu ne

Kominn og byrjaður að vinna á Expo. Flutningurinn úr íbúðinni varð mega-strembinn og ég var daginn sem ég átti að skila lyklunum á fullu frá snemma um morguninn og fram til sex um kvöldið þegar kerlingin mætti á svæðið með eiginmanninum til að skoða hvort ég hafi brotið eitthvað meðan á dvölinni stóð. Ég bjóst við einhverjum anal í henni varðandi trygginguna en svo borgaði mér hún alla summuna.


Setsuko, sjötuga japanska konan sem að ég kenni íslensku stundum, bauð mér í sushi rétt áður en ég flutti hingað til Nagoya. Síðan að kennsludæmið byrjaði hefur hún alltaf verið að reyna að kenna mér eins mikið og hægt er um japanska menningu og í þetta skiptið langaði henni að bjóða mér í alvöru sushi. Þess vegna dróg hin mig á Imperial Hotel Tokyo sem er rétt hjá keisarahöllinni og fyrsta hótelið sem var byggt í Japan (kannski). Við fórum á Sushi Gen veitingastaðinn sem er á kjallarahæðinni og borðuðum dýrindis sushi. Reikningurinn hljómaði upp á 32.200 yen fyrir okkur tvö. Búið.

Þegar skólanum slúttaði var svo haldið svaka "nomikai" þar sem allir hittust á izakaya í Shinjuku og drukku eins og þeir gátu. Færri skiptinemar en ég hélt að myndu mæta og kanarnir sem að mættu voru flestir frekar leiðinlegir og miklir kanar fullir, hins vegar komu líka krakkarnir úr bekknum mínum og kvöldið endaði á því að allt fólkið sagði bless við hvort annað með pínu sorglegheitum.


Eftir allt stressið með að flytja flutti ég allt dótið yfir til Kazuya í Den-en-chofu og gisti þar eina nótt. Til þess að ganga frá flestu þurfti ég svo að senda einn pakka af fötum heim og skilja eftir pönnukökuduftið og pönnuna hjá honum Kazuya. Þegar ég mætti til Nagoya var tekið á móti mér á lestarstöðinni og þegar töskurnar voru komnar inn í hús var farið út að éta og ég var kynntur fyrir flestum leiðsögumönnunum í Norðurlandaskálanum.

Húsnæðið sem við fáum hérna er magnað. Við fáum öll blokkaríbúðir sem að tveir til þrír deila með sér. Ef ég deili íbúðinni í tvennt sem ég er í með Drífu (sem var að koma frá Íslandi) er ég samt með meira pláss en ég var með í íbúðinni í Tokyo. Svo gefur liðið sem sér um að hreinsa út ruslið frí "handjob". Úr gulli.

Fyrsti vinnudagurinn var skemmtó því að skálanum var lokað frá tólf til þrjú.


Japanskan á eftir að transast eitthvað mega-scheisse því að ég geri varla neitt annað en að tala við fólk á japönsku allan daginn inni í skálanum. Útlendingar eru víst einungis fimm prósent af heildargestunum á heimssýninguna þannig að annað slagið verð ég að segja "Welcome to the pavilion. Have a nice day, you sleazy foreigner bastard. I hate your kids."


Þetta lag eftir þessa stelpu er mjög dæmigert fyrir japanskt popp. Nema að hún er með mjög skræka rödd. Þessi plata kom út á árinu og þetta lag var að gera mig örlítið geðveikan því það var alltaf að spilast alls staðar. En njótið, þetta er de la japonaise culturée.


Sigurvegarinn sem mun fá æðislegan T-bol í pósti er beðinn um að senda á mig póstfang á e-mailið. Congratsulay.

Vinnan er komin á fullt skrið núna eftir að þjálfunin er búin þannig og svo er íslenski "National Day" í næstu viku. Sem þýðir Bang Gang og barnakórar. Í 7 klukkustundir. Með engum hléum. Eða bara píka! Aftur.