Snap
Það kom helaðasta veður til Tokyo um daginn. Fyrst varð dimmt yfir öllu og svo byrjaði að rigna. Stuttlega eftir það magnaðist þetta upp og þrumur bættust við. Svo kom jarðskjálfti. Kannski 3-4 á richter. Nógu sterkur til að maður fann vel fyrir honum. Svo eftir það þá kom sólin fram og allt varð normal. Mjög skrýtið.
Nýjustu tveir uppáhalds matstaðirnir mínir eru Ichiran og Tenya. Ég er alveg hættur að eltast við að éta vestrænan mat. Fokk það.
Ichiran er ramen seljandi matsölustaður. Með ljúffengt ramen. Ekki nóg með það en þá er staðurinn með frekar undarlega "pólisíu" þegar að kemur að því að framreiða matinn. Í andyri staðarins kaupir maður matarmiða og stígur inn fyrir. Þá þarftu að skoða ljósatöflu til að skoða hvar eru laus sæti. Staðnum er skipt upp í 2 raðir af básum. Hver röð hefur sirka 10 bása, hver með einn stól. Básinn sem manni er úthlutað er gerður þannig til að afmarka mann frá hinum gestum staðarins og líka eiginlega frá staffinu því að fyrir framan mann er tjald þannig að maður sér ekkert nema hendurnar hjá þeim sem að afgreiða mann. Þetta er gert til að gestir staðarins geti einbeitt sér 100% að núðlunum sem það fær. Næsta skref er að fylla út spurningalista yfir hvernig nákvæmlega maður vill hafa ramen-ið. Svo fær maður matinn, sem er ógeðslega góður, og fer þegar innbyrðslan er búin.
Tenya er tempura staður sem ég hef vanið mínar komur á síðastliðnar vikur. Þrátt fyrir að þetta sé ein af þessum risastóru keðjum þá er maturinn bara mjög góður. Keðjurnar með sér-japönskum mat eru oftast ekki með mjög góðan mat, andstætt því sem ég hélt hérna áður fyrr. Þrátt fyrir að hafa of mikið af kolkrabba/smokkfisk á matseðlinum gef ég þessum stað mikla ást.
Ég er búinn að vera að fylgjast með þessari hátíðar útgáfu af Adidas 35 ára afmælisskónnum sem eru allir í takmörkuðu upplagi. Langaði mikið í Tokyo skónna en endaði uppi með að kaupa mér þessa í staðinn. Súperleynilokageðveikin í þessu afmælisátaki hjá Adidas var svo þrítugasti og fimmti skórinn sem að einungis 35 aðilar út um allan heim unnu í ákveðinni keppni sem var haldin. Fannst það pínu klikkað þegar ég sá hversu mikið par af þeim skónnum er að seljast á.
Þetta er einhver geðveikt sniðugur gaur sem að gerði þetta og hengdi upp í aðalbyggingu SILS skólans sem ég er nemandi. Á fyrstu hæð líka fyrir "maximum exposure". Hann er frekar dýr (2500 yen = 1500 krónur á klukkutímann) en ég ætla að skella mér á þetta. Hver vill ekki láta "teach the fuck out of you"? Og hver vill eiginlega nota textbook japönsku? Mig langar að verða "smooth motherfucker". Ég ætla að hringja í hann núna.
Tom Withers, eða Klute, var að spila hérna á fimmtudaginn og ég fór að hitta á hann. Kvöldið byrjaði ágætlega, kíkti með Bill úr bekknum snemma á kvöldið þar sem að vinur hans var að spila frá tíu til tólf. Til að forðast að þurfa að kaupa of marga drykki á barnum sturtaði ég vel í mig áður en ég fór inn og tók svo með mér litla fernu af sake inn á staðinn. Reyndist vera ekkert svo sniðugt.
Bill stakk af og tók seinustu lest og ég var eftir. Þegar klukkan varð hálf eitt skellti ég sake fernunni í mig þar sem ég var alveg að verða edrú og átti nóg af tíma þar til fyrsta lest kæmi. Akkúrat þegar ég klára fernuna mætir Tom á svæðið og hann bauð mér upp á drykk á barnum. Svo fór hann að spila og ég fór að verða ofurölvi. Af þessum tveimur drykkjum í röð varð ég ógeðslega fullur og sligaði um staðinn þar til ég endaði á klósettinu. Þar var ég í 20 mínútur að ákveða hvort ég þyrfti að æla eða ekki. Mjög gaman. Ég tók á mig taki og fór á dansgólfið og hristi af mér ölvunina.
Þegar Tom var búinn að spila var ég orðinn hress og við fórum á barinn þar sem að hann kynnti mig fyrir Kabuki, sem er þýskur drum'n'bass gaur, og svo gítarleikara sem að er í hljómsveit með John Tejada sem ég og Björn Ingi sáum á tónleikum í febrúar. Eftir það, bara rólegheit á klúbbnum. Kvöldið endaði svo á Ichiran núðlum og heimför, sjö um morguninn.
Gerði fyrstu heiðarlegu tilraunina mína til að búa til "viðburð" hérna í Tokyo. Um daginn þegar ég var að lesa Metropolis rakst ég á heimasíðu hjá þessu ákveðna kaffihúsi sem var að leita að plötusnúðum um helgar. Ég fór á svæðið, dílaði við konuna sem rekur staðinn og spilaði svo í gærkveldi. Ákvað bara að spila fönk, djass, soul og svo framvegis sem reyndist vera það eina sem gengur upp í svona umhverfi.
Böns af vinum og kunningjum úr skólanum mættu á svæðið + einn af nemendum úr íslenskubekknum í Waseda og vinkona hennar. Plús Kento vinur minn og svo einhver svissneskur vinur hans sem að hann er að gera tónlist með. Var bara að spila stutt en þetta var fínt. Áður en kellingin stakk af þá spurði hún mig mjög lymskulega hvort að við sæjumst ekki bara næsta föstudag. Ég sagði henni að ég myndi tala við hana á mánudaginn. Aðeins of blóðugt að spila tvö föstudaga í röð, eyðandi miklum tíma í undirbúning og fá ekkert borgað fyrir ómakið. Ég ætla að fara fram á 15 þúsund yen fyrir kvöldið og svo 2 lítra af ferskri brjóstamjólk.
Annað djamm í kvöld, Tom er að spila í Naka-Meguro og ætla að kíkja. Svo er það lærdómur á morgun fyrir 4ja kafla kanji próf. Og eitthvað meira af lærdómi. Tron og Strange Days eru komnar í LaserDisk safnið. Svo líka eitt nýtt 70's japanskt lögguþátta "sándtrakk". Keppni í næstu færslu. Fann verðlaunin í gær.
Nýjustu tveir uppáhalds matstaðirnir mínir eru Ichiran og Tenya. Ég er alveg hættur að eltast við að éta vestrænan mat. Fokk það.
Ichiran er ramen seljandi matsölustaður. Með ljúffengt ramen. Ekki nóg með það en þá er staðurinn með frekar undarlega "pólisíu" þegar að kemur að því að framreiða matinn. Í andyri staðarins kaupir maður matarmiða og stígur inn fyrir. Þá þarftu að skoða ljósatöflu til að skoða hvar eru laus sæti. Staðnum er skipt upp í 2 raðir af básum. Hver röð hefur sirka 10 bása, hver með einn stól. Básinn sem manni er úthlutað er gerður þannig til að afmarka mann frá hinum gestum staðarins og líka eiginlega frá staffinu því að fyrir framan mann er tjald þannig að maður sér ekkert nema hendurnar hjá þeim sem að afgreiða mann. Þetta er gert til að gestir staðarins geti einbeitt sér 100% að núðlunum sem það fær. Næsta skref er að fylla út spurningalista yfir hvernig nákvæmlega maður vill hafa ramen-ið. Svo fær maður matinn, sem er ógeðslega góður, og fer þegar innbyrðslan er búin.
Tenya er tempura staður sem ég hef vanið mínar komur á síðastliðnar vikur. Þrátt fyrir að þetta sé ein af þessum risastóru keðjum þá er maturinn bara mjög góður. Keðjurnar með sér-japönskum mat eru oftast ekki með mjög góðan mat, andstætt því sem ég hélt hérna áður fyrr. Þrátt fyrir að hafa of mikið af kolkrabba/smokkfisk á matseðlinum gef ég þessum stað mikla ást.
Ég er búinn að vera að fylgjast með þessari hátíðar útgáfu af Adidas 35 ára afmælisskónnum sem eru allir í takmörkuðu upplagi. Langaði mikið í Tokyo skónna en endaði uppi með að kaupa mér þessa í staðinn. Súperleynilokageðveikin í þessu afmælisátaki hjá Adidas var svo þrítugasti og fimmti skórinn sem að einungis 35 aðilar út um allan heim unnu í ákveðinni keppni sem var haldin. Fannst það pínu klikkað þegar ég sá hversu mikið par af þeim skónnum er að seljast á.
Þetta er einhver geðveikt sniðugur gaur sem að gerði þetta og hengdi upp í aðalbyggingu SILS skólans sem ég er nemandi. Á fyrstu hæð líka fyrir "maximum exposure". Hann er frekar dýr (2500 yen = 1500 krónur á klukkutímann) en ég ætla að skella mér á þetta. Hver vill ekki láta "teach the fuck out of you"? Og hver vill eiginlega nota textbook japönsku? Mig langar að verða "smooth motherfucker". Ég ætla að hringja í hann núna.
Tom Withers, eða Klute, var að spila hérna á fimmtudaginn og ég fór að hitta á hann. Kvöldið byrjaði ágætlega, kíkti með Bill úr bekknum snemma á kvöldið þar sem að vinur hans var að spila frá tíu til tólf. Til að forðast að þurfa að kaupa of marga drykki á barnum sturtaði ég vel í mig áður en ég fór inn og tók svo með mér litla fernu af sake inn á staðinn. Reyndist vera ekkert svo sniðugt.
Bill stakk af og tók seinustu lest og ég var eftir. Þegar klukkan varð hálf eitt skellti ég sake fernunni í mig þar sem ég var alveg að verða edrú og átti nóg af tíma þar til fyrsta lest kæmi. Akkúrat þegar ég klára fernuna mætir Tom á svæðið og hann bauð mér upp á drykk á barnum. Svo fór hann að spila og ég fór að verða ofurölvi. Af þessum tveimur drykkjum í röð varð ég ógeðslega fullur og sligaði um staðinn þar til ég endaði á klósettinu. Þar var ég í 20 mínútur að ákveða hvort ég þyrfti að æla eða ekki. Mjög gaman. Ég tók á mig taki og fór á dansgólfið og hristi af mér ölvunina.
Þegar Tom var búinn að spila var ég orðinn hress og við fórum á barinn þar sem að hann kynnti mig fyrir Kabuki, sem er þýskur drum'n'bass gaur, og svo gítarleikara sem að er í hljómsveit með John Tejada sem ég og Björn Ingi sáum á tónleikum í febrúar. Eftir það, bara rólegheit á klúbbnum. Kvöldið endaði svo á Ichiran núðlum og heimför, sjö um morguninn.
Gerði fyrstu heiðarlegu tilraunina mína til að búa til "viðburð" hérna í Tokyo. Um daginn þegar ég var að lesa Metropolis rakst ég á heimasíðu hjá þessu ákveðna kaffihúsi sem var að leita að plötusnúðum um helgar. Ég fór á svæðið, dílaði við konuna sem rekur staðinn og spilaði svo í gærkveldi. Ákvað bara að spila fönk, djass, soul og svo framvegis sem reyndist vera það eina sem gengur upp í svona umhverfi.
Böns af vinum og kunningjum úr skólanum mættu á svæðið + einn af nemendum úr íslenskubekknum í Waseda og vinkona hennar. Plús Kento vinur minn og svo einhver svissneskur vinur hans sem að hann er að gera tónlist með. Var bara að spila stutt en þetta var fínt. Áður en kellingin stakk af þá spurði hún mig mjög lymskulega hvort að við sæjumst ekki bara næsta föstudag. Ég sagði henni að ég myndi tala við hana á mánudaginn. Aðeins of blóðugt að spila tvö föstudaga í röð, eyðandi miklum tíma í undirbúning og fá ekkert borgað fyrir ómakið. Ég ætla að fara fram á 15 þúsund yen fyrir kvöldið og svo 2 lítra af ferskri brjóstamjólk.
Annað djamm í kvöld, Tom er að spila í Naka-Meguro og ætla að kíkja. Svo er það lærdómur á morgun fyrir 4ja kafla kanji próf. Og eitthvað meira af lærdómi. Tron og Strange Days eru komnar í LaserDisk safnið. Svo líka eitt nýtt 70's japanskt lögguþátta "sándtrakk". Keppni í næstu færslu. Fann verðlaunin í gær.
posted by Arni at 8:25 PM
<< Home