Grilled Shrimp & Pepper

Það er komin helgi og ég er að drekka bjór. Hitastigið er í kringum 15 gráðurnar og klukkan er 21:10.


Það er til klúbbur af karlmönnum í Japan sem að klæðist brjóstahöldurum dags daglega. Ég komst að þessu með því að horfa á sjónvarpsþátt sem gekk út á að frægt fólk átti að giska á hvort ákveðin fyrirbæri voru til. Til að sanna þetta ákveðna dæmi fyrir gestum þáttarins sendi þátturinn út tvo útsendara til að tala við formann klúbbs sem samanstendur af karlmönnum sem klæðast brjóstahöldurum. Svo kemur það í ljós að klúbburinn er ekki bara fyrir feita gaura sem verða að klæðast þeim því að þeir eru með of þung manboobs heldur eru þetta bara venjulegir japanskir salaryman sem að einfaldlega elska það að vera í fallegum brjóstahöldurum. Fyrirbærið kallast burao en bura stendur fyrir "bra" og o stendur fyrir "otoko" eða karlmann. Myndin að ofan er kápan á bók sem var gefin út um þetta fyrirbæri sem kallast Karlar sem klæðast brjóstahöldurum og konur sem gera það ekki. Ég myndi lesa hana en ég held að ég geti það ekki. Þarf að bíða.

Íslenskukennslan er að ganga vel og núna er ég kominn í það að hjálpa til í kennslunni í Waseda. Ég kynntist kennaranum sem er að kenna íslenskuáfangann á seinustu önn og ég fór í fyrsta (málfræði) tíma annarinnar á fimmtudaginn. Bekkurinn er frekar stór, nokkrir tugir, og þetta virðist vera hresst lið. Ég ætlaði mér bara að hjálpa til fyrsta tímann en ég held að fyrst að ég laus og liðugur þegar að þessi tími er þá ætla ég að hjálpa til restina af önninni. Kynntist skemmtilegu fólki í fyrsta tímanum og fékk frítt kaffi þannig að það er bara töff. Einn nemandinn kom að mér eftir tímann og sagði mér hversu mikið hann fílaði Eið Guðjohnsen. Hann virðist vera frekar þekktur hérna í Japan sem er steikt. Þegar ég fór að spila fótbolta með "international klúbbnum" í skólanum minntust margir japanirnir á Guðjohnsen þegar þeir heyrðu "Ísland" nefnt. Mér brá og ég ældi.


Fyrst að ég er ekki búinn að smella upp neinum myndum í langan tíma fannst mér rétt að sortera eitthvað úr þessum myndum sem ég hef tekið á símann. Þetta safn er engrish og alls konar bull sem ég séð síðastliðnar vikur. Útskýringar: þetta er A Bathing Ape munstur á Pepsi dósunum og mér finnst legkökudrykkir vera ógeðslegir.


365 Days Project er eitthvað sem allir þurfa að tjekka á. Ég rakst á þetta í gær, eftir að hafa séð þetta áður en ekkert athugað málin. Þetta er síða með 365 geðveikt undarlegum lögum, eitt fyrir hvern dag ársins. Með uppáhöldunum mínum er Bonnie Prudden - Leg Exercises: 319 La Cienega og Dan Ashwander að syngja um að hann sé Guð og Jesú. Svo eru líka þarna lög af plötum sem að stórfyrirtæki hafa látið gera fyrir sig eins og þetta lag sem General Motors létu gera fyrir sig um sand og hvernig hann er notaður til að búa til sílikon. Mjög flippað.

Búinn að skrá mig loksins í HÍ í haust og ætla að taka ensku. Valið stóð á milli þess að deyja ömurlegum sársaukafullum andlegum dauða í viðskiptafræði eða að taka ensku. Ákvað það að ég skyldi bara taka viðskiptfræðina seinna eða bara lesa mér til um hana sjálfur og svo stofna fyrirtæki sem selur límonaði úr pappa-gerðum básum.


Hef tekið þá ákvörðun að kaupa mér gamla Famicom til þess að geta komið aftur með eitthvað skemmtilegt heim. Notaðar kosta þær ekki meira en tvö til þrjú þúsund krónur sirka og leikina er hægt að finna á flóamörkuðum og "second hand" búðum frekar ódýrt ef manni misbýður endaþarmsnauðgunin sem að búðirnar í Akihabara bjóða uppá. Keypti til dæmis Super Mario Bros 3 á 150 krónur af kolgeðveikum gaur í draslbúð meðan að þessar retro leikjabúðir eru að selja hann fimmfalt dýrar. Jamm.

Draumurinn rættist í vikunni þegar ég náði loksins að kaupa mér japanska fótboltatreyju. Þetta lið heitir Sendai Vegalta og er ábyggilega ömurlegt en það er bara töff. Lacoste hlýtur að vera eitthvað mega dæmi hérna í Japan því að um daginn steig ég upp í lest á Yamanote línunni (aðal-línunni í Tokyo) sem var öll útötuð í Lacoste auglýsingum, að innan og utan. Það komast yfir 2000 manns í eina svona lest. Stórt.