Fokkings heitt
Manneskjan sem kennir mér Cultural Interaction Between East and West in Art kennir okkur á engrish. Og svo er hún með manískan ávana að setja punkt á eftir öllu sem hún hripar niður á töfluna. Og tví, þrí, fjórkrota ofan í sama dótið. Og banka í töfluna þrisvar til að undirstrika það sem hún er að segja. Sem gerist oft. Enskan hennar er mjög fín, hún notar however í staðinn fyrir but og notar auspicious voðalega mikið en það erfiða við enskuna hjá henni að oft getur maður ekkert ráðið úr henni. Sem dæmi, þetta:

"Cherry blossom" trén eru fullblómstruð hérna í Tokyo og núna um helgina var rosalega mikið af partíum og fólki sitjandi undir þessum trjám drekkandi áfengi. Mér var boðið í eitt partí hjá "host family pabba" hans Jared, en hann er einn af þessum bandarísku dudes í skólanum. Þar sem að mér finnst hann vera allt of mikið dude og ég meika bara ákveðið mikið af fylleríssögum þá ákvað ég að segja pass. Ég kíkti hins vegar á Ueno Park á föstudaginn. Svona leit það út.

Í umhverfi almenningsgarðsins var svo flóamarkaður sem að gamalt fólk og rónar stóðu fyrir. Væri ekki frásögum færandi nema hvað að ég náði þessum svakalega díl á LaserDiskum hjá frávita heimilisleysingja og vinkonu hans. Þau voru með bunka af LaserDiskum sitjandi í sólinni, bíðandi eftir því að verða fjarlægðir. Það sem ég fékk hjá þeim var: Hayao Miyazaki myndirnar My Neighbor Totoro + Nausicaa: Valley Of The Winds og sex klassískar James Bond myndir. Allt þetta fyrir tæpar 1000 krónur íslenskar. Fokking meik!
Síðastliðinn miðvikudag var svo komið að því að hitta á hana Setsuko, rúmlega sjötugan nemanda minn, og kenna henni smá íslensku. Henni langar mest af öllu að geta lesið íslenskar bækur og hún er núna að fara að byrja á sínu þriðja ári í íslenskunámi í Waseda. Fokking klikkuð gella! Rétt strákar?? Allavega, mjög almennileg kona og seinasta kennslustund var alveg "mega". Fyrst að kaffihúsið sem við hittumst alltaf á var yfirfullt þá fór hún með mig í risastóra almenningsgarðinn hinum megin við götuna og útskýrði sakura (cherry blossom trén) fyrir mér í klukkutíma. Þess á milli kenndi ég henni orðin önd, tjörn, tré og garður. Fyrir þetta chill = 5000 yen. Eða 3000 krónur.

Föstudagurinn fór í djamm á Secobar á seinasta kvöld electronicPUB, "shin-ding-ið" sem að Third-Ear héldu alltaf á nokkra vikna fresti. Laugardagurinn var svo þynnka framan af en svo kíkti ég í heimsókn til Miyuki og við elduðum pönnsur. Ákvað að deila auðnum, þessum 5 pökkum af pönnukökumixi sem ég fékk frá íslensku IJCE meðlimunum, og við gerðum pönnsur með laxi, gúrku og wasabi-sósu (mega-gott) og svo venjulegar dessert-pönnsur. Smá Guernica Live DVD gláp og svo chill sem endaði súran þynnkudag alveg ágætlega.

Í nýjustu herferð Asahi bjórframleiðandans þá eru þeir að bjóða fólki að senda inn miða (eða eitthvað, ég hef ekki hugmynd) til þess að vinna ísskáp með sjónvarpi og dvd spilara, allt á sama tíma. Í einni græju. Fólk elskar bjór, og fólk elskar sjónvarp. Mjög einfalt. Klassi.
Sunnudagar í Yoyogi Park eru geðveikt fínir, og líka eini tíminn sem er eitthvað að gerast þar. Svo framarlega sem ég veit. Þar troða upp alls konar steiktar, og ekki steiktar hljómsveitir, þar er flóamarkaður og svo geðveikt mikið af fólki. Við fórum þarna nokkur saman, skiptinemar úr skólanum og spiluðum extreme íþróttir og hlustuðum á hljómsveitir. Það var gaman. Það merkilega sem kom út úr þessum dag var að ég fann mér geðveikt rólegan stað með hofi og fínum garði innan í allri geðveikinni sem er Harajuku. Eina sem ég þurfti að gera var að labba í 2 mínútur útfrá einni aðalgötunni. Ef þú kemur, eða hefur komið, einhvern tímann hingað þá veistu að þessi staður er bara öskrandi smábörn og goth pakk að mála sig, geðveikt hátt og in your face. Ojj, goth pakk.
Hiro, sem er einn af meðlimum "alþjóðlega klúbbsins" í Waseda, er að fara að spila á morgun á hiphop'n'r&b kvöldi á einhverjum klúbb og ég ætla að tjekka á þessu eins og ég lofaði, þótt ég sé ekkert geeeeðveikt spenntur. Svo er það bara undirbúningur fyrir næsta djaem-sessjon á fimmtudaginn. Svo bara skóli. Og.. eitthvað.

"Cherry blossom" trén eru fullblómstruð hérna í Tokyo og núna um helgina var rosalega mikið af partíum og fólki sitjandi undir þessum trjám drekkandi áfengi. Mér var boðið í eitt partí hjá "host family pabba" hans Jared, en hann er einn af þessum bandarísku dudes í skólanum. Þar sem að mér finnst hann vera allt of mikið dude og ég meika bara ákveðið mikið af fylleríssögum þá ákvað ég að segja pass. Ég kíkti hins vegar á Ueno Park á föstudaginn. Svona leit það út.

Í umhverfi almenningsgarðsins var svo flóamarkaður sem að gamalt fólk og rónar stóðu fyrir. Væri ekki frásögum færandi nema hvað að ég náði þessum svakalega díl á LaserDiskum hjá frávita heimilisleysingja og vinkonu hans. Þau voru með bunka af LaserDiskum sitjandi í sólinni, bíðandi eftir því að verða fjarlægðir. Það sem ég fékk hjá þeim var: Hayao Miyazaki myndirnar My Neighbor Totoro + Nausicaa: Valley Of The Winds og sex klassískar James Bond myndir. Allt þetta fyrir tæpar 1000 krónur íslenskar. Fokking meik!
Síðastliðinn miðvikudag var svo komið að því að hitta á hana Setsuko, rúmlega sjötugan nemanda minn, og kenna henni smá íslensku. Henni langar mest af öllu að geta lesið íslenskar bækur og hún er núna að fara að byrja á sínu þriðja ári í íslenskunámi í Waseda. Fokking klikkuð gella! Rétt strákar?? Allavega, mjög almennileg kona og seinasta kennslustund var alveg "mega". Fyrst að kaffihúsið sem við hittumst alltaf á var yfirfullt þá fór hún með mig í risastóra almenningsgarðinn hinum megin við götuna og útskýrði sakura (cherry blossom trén) fyrir mér í klukkutíma. Þess á milli kenndi ég henni orðin önd, tjörn, tré og garður. Fyrir þetta chill = 5000 yen. Eða 3000 krónur.

Föstudagurinn fór í djamm á Secobar á seinasta kvöld electronicPUB, "shin-ding-ið" sem að Third-Ear héldu alltaf á nokkra vikna fresti. Laugardagurinn var svo þynnka framan af en svo kíkti ég í heimsókn til Miyuki og við elduðum pönnsur. Ákvað að deila auðnum, þessum 5 pökkum af pönnukökumixi sem ég fékk frá íslensku IJCE meðlimunum, og við gerðum pönnsur með laxi, gúrku og wasabi-sósu (mega-gott) og svo venjulegar dessert-pönnsur. Smá Guernica Live DVD gláp og svo chill sem endaði súran þynnkudag alveg ágætlega.

Í nýjustu herferð Asahi bjórframleiðandans þá eru þeir að bjóða fólki að senda inn miða (eða eitthvað, ég hef ekki hugmynd) til þess að vinna ísskáp með sjónvarpi og dvd spilara, allt á sama tíma. Í einni græju. Fólk elskar bjór, og fólk elskar sjónvarp. Mjög einfalt. Klassi.
Sunnudagar í Yoyogi Park eru geðveikt fínir, og líka eini tíminn sem er eitthvað að gerast þar. Svo framarlega sem ég veit. Þar troða upp alls konar steiktar, og ekki steiktar hljómsveitir, þar er flóamarkaður og svo geðveikt mikið af fólki. Við fórum þarna nokkur saman, skiptinemar úr skólanum og spiluðum extreme íþróttir og hlustuðum á hljómsveitir. Það var gaman. Það merkilega sem kom út úr þessum dag var að ég fann mér geðveikt rólegan stað með hofi og fínum garði innan í allri geðveikinni sem er Harajuku. Eina sem ég þurfti að gera var að labba í 2 mínútur útfrá einni aðalgötunni. Ef þú kemur, eða hefur komið, einhvern tímann hingað þá veistu að þessi staður er bara öskrandi smábörn og goth pakk að mála sig, geðveikt hátt og in your face. Ojj, goth pakk.
Hiro, sem er einn af meðlimum "alþjóðlega klúbbsins" í Waseda, er að fara að spila á morgun á hiphop'n'r&b kvöldi á einhverjum klúbb og ég ætla að tjekka á þessu eins og ég lofaði, þótt ég sé ekkert geeeeðveikt spenntur. Svo er það bara undirbúningur fyrir næsta djaem-sessjon á fimmtudaginn. Svo bara skóli. Og.. eitthvað.

<< Home