Dansþættir á nóttunni
Nanaho var að flytja inn í nýja íbúð með þremur vinum sínum og þess vegna hélt hún partí í kvöld. Ég fór og hitti á nokkra vini hennar sem ég hafði hitt áður og svo nokkra sem ég hafði aldrei áður hitt. Mai kom og var jafn krúttleg og hún er alltaf. Það væri hægt að nota hana sem vopn. Til að mýkja andstöðuna. Ég þurfti að halda ræðu eftir matinn. Við drukkum bjór, vín og fengum Dom P gefins frá einum gestanna. Þetta var mjög þægilegt og gott partí.
Byrjaði að fá ofnæmis-reaksjón fyrir viku síðan og hápunkturinn var fyrir tveim dögum þegar ég gerði ekkert annað en að hnerra í heilan dag. Valdi þá besta tímann til að kíkja til læknis og fékk ofnæmislyf sem ég er byrjaður að taka. Og þau virka vel. Sem er gott.

Ég dett stundum inn á gamanþáttinn hans Takeshi Kitano. Ætlaði að segja allt of sjaldan en mér finnst hann ekkert voðalega skemmtilegur þannig að nei, ósagt skal það vera. Sést mikið á honum að hann sé orðinn þreyttur af þessu sjónvarpsbrölti. Þættirnir hans eru lang oftast byggðir upp á því á presentasjónum af einhverjum ótrúlegum sögum sem eiga að hafa gerst einhvers staðar í heiminum. Sagan sem var í gær var af einhverri Teresa Beggingcock, miðaldra breskri konu sem að þurfti að berjast vikunum saman til að fá þvottavélina sína lagfærða. Mér blöskraði hversu ómerkilegt þetta var. Piss piss.
Ég hitti Setsuko á fimmtudaginn og kenndi henni smá íslensku. Mitt í umræðu okkar um ákveðna íslenska bók sem henni langaði að lesa þá bað hún mig um að útskýra fyrir sér orðið "risabani" á japönsku. Titill bókarinnar innihélt þetta orð. Ef að mín orð yrðu beinþýdd yfir á íslensku þá myndi útskýringin koma einhvern veginn svona út:
Manneskja sem er rosalega hávaxin.. en ekki það.. drepa. Drepa þannig fólk. En ekki manneskja, svona maður sem býr í fjalli... allir hræddir við, rosalega hár og ógnvænlegur. Frá gamla tímanum. Hræðir börn. Semsagt, sá sem drepur þannig fólk. Hmm.. Nei, bíddu. Hetja. Já. Ummm.. Hetja.
Eftir að ég var búinn að láta þetta út úr mér þá fór ég að hugsa um hvað ég hafði virkilega verið að segja. Hún hafði kinkað kolli allan tímann og vissi greinilega alveg hvað ég var að tala um því að hún fullvissaði mig um að hún skildi og sagði eitthvað japanskt heiti sem að hljómaði eins og gæti passað við þessa lýsingu sem ég var að koma á framfæri. Maður gerir þetta stöðugt, kastar fram einhverjum sögnum og orðum í þeirri viðleitni að nálgast kjarna þess sem maður vill tala um. Bara stundum er það fyndið og stundum ekki. Hef komist að náttúrunni varðandi þetta.

Keppnistími. Núna eru verðlaunin í boði heldur vegleg. Val stendur um eintak af egg eða men's egg. Hið fyrrnefnda tekur fyrir lífshætti helaðs kvenfólks í Tokyo og hið síðarnefnda fjallar um mjög svo tískumeðvitað helað karlfólk. Datt í hug að það gæti verið fólk af báðum kynjum sem vildi taka þátt. Svo fylgir með þessu eintak af The Waseda Guardian sem er einstaklega stappfullt af engrish og fyndið blað sem ég talaði um hérna í pósti í fortímanum. Þriðji hluturinn er svo poki af dufti til að búa til drykkinn Pocari Sweat sem er einhvers konar orkudrykkur. Bónusinn er eitthvað svaka leynilegt dæmi sem ég segji engum frá. Það sem þið verðið að gera er að senda mér tölvupóst með mataruppskrift. Bannað að taka af netinu. Djók.

Secobar er að fara að loka á morgun. Seinasta partíið. Það þýðir að öll partíin sem að hafa verið þar flytja eitthvert annað. Það þýðir jafnframt það að ég mun líklega mjög lítið fá að spila næstu vikurnar meðan að nýjir staðir hafa ekki verið ákveðnir fyrir þessi kvöld. Verður gaman annað kvöld samt, allir prómóterarnir sem hafa verið með kvöld þarna sjá um sirka einn og hálfan tíma af opnunartímanum og það á eftir að verða troðið af góðu fólki þarna. Hlakka til.
Náði svo að komast yfir miða fyrir mig og tvo vini mína úr skólanum á Soil & Pimp Sessions á morgun. Fengum miðana á hálfvirði sem er mjög geðveikt. Golden Week er byrjuð sem þýðir bara ein vettvangsferð með japönskunni og svo frí restina af næstu viku. Öll dvdísskápssjónvarpstækin eru gengin út held ég, var of seinn. Keypti mér minniskortalesara sem spilar MP3 fæla en hann virkar ekki. Þarf að finna einhvern sem skilur japönsku til að lesa leiðbeiningarnar.
Byrjaði að fá ofnæmis-reaksjón fyrir viku síðan og hápunkturinn var fyrir tveim dögum þegar ég gerði ekkert annað en að hnerra í heilan dag. Valdi þá besta tímann til að kíkja til læknis og fékk ofnæmislyf sem ég er byrjaður að taka. Og þau virka vel. Sem er gott.

Ég dett stundum inn á gamanþáttinn hans Takeshi Kitano. Ætlaði að segja allt of sjaldan en mér finnst hann ekkert voðalega skemmtilegur þannig að nei, ósagt skal það vera. Sést mikið á honum að hann sé orðinn þreyttur af þessu sjónvarpsbrölti. Þættirnir hans eru lang oftast byggðir upp á því á presentasjónum af einhverjum ótrúlegum sögum sem eiga að hafa gerst einhvers staðar í heiminum. Sagan sem var í gær var af einhverri Teresa Beggingcock, miðaldra breskri konu sem að þurfti að berjast vikunum saman til að fá þvottavélina sína lagfærða. Mér blöskraði hversu ómerkilegt þetta var. Piss piss.
Ég hitti Setsuko á fimmtudaginn og kenndi henni smá íslensku. Mitt í umræðu okkar um ákveðna íslenska bók sem henni langaði að lesa þá bað hún mig um að útskýra fyrir sér orðið "risabani" á japönsku. Titill bókarinnar innihélt þetta orð. Ef að mín orð yrðu beinþýdd yfir á íslensku þá myndi útskýringin koma einhvern veginn svona út:
Manneskja sem er rosalega hávaxin.. en ekki það.. drepa. Drepa þannig fólk. En ekki manneskja, svona maður sem býr í fjalli... allir hræddir við, rosalega hár og ógnvænlegur. Frá gamla tímanum. Hræðir börn. Semsagt, sá sem drepur þannig fólk. Hmm.. Nei, bíddu. Hetja. Já. Ummm.. Hetja.
Eftir að ég var búinn að láta þetta út úr mér þá fór ég að hugsa um hvað ég hafði virkilega verið að segja. Hún hafði kinkað kolli allan tímann og vissi greinilega alveg hvað ég var að tala um því að hún fullvissaði mig um að hún skildi og sagði eitthvað japanskt heiti sem að hljómaði eins og gæti passað við þessa lýsingu sem ég var að koma á framfæri. Maður gerir þetta stöðugt, kastar fram einhverjum sögnum og orðum í þeirri viðleitni að nálgast kjarna þess sem maður vill tala um. Bara stundum er það fyndið og stundum ekki. Hef komist að náttúrunni varðandi þetta.

Keppnistími. Núna eru verðlaunin í boði heldur vegleg. Val stendur um eintak af egg eða men's egg. Hið fyrrnefnda tekur fyrir lífshætti helaðs kvenfólks í Tokyo og hið síðarnefnda fjallar um mjög svo tískumeðvitað helað karlfólk. Datt í hug að það gæti verið fólk af báðum kynjum sem vildi taka þátt. Svo fylgir með þessu eintak af The Waseda Guardian sem er einstaklega stappfullt af engrish og fyndið blað sem ég talaði um hérna í pósti í fortímanum. Þriðji hluturinn er svo poki af dufti til að búa til drykkinn Pocari Sweat sem er einhvers konar orkudrykkur. Bónusinn er eitthvað svaka leynilegt dæmi sem ég segji engum frá. Það sem þið verðið að gera er að senda mér tölvupóst með mataruppskrift. Bannað að taka af netinu. Djók.

Secobar er að fara að loka á morgun. Seinasta partíið. Það þýðir að öll partíin sem að hafa verið þar flytja eitthvert annað. Það þýðir jafnframt það að ég mun líklega mjög lítið fá að spila næstu vikurnar meðan að nýjir staðir hafa ekki verið ákveðnir fyrir þessi kvöld. Verður gaman annað kvöld samt, allir prómóterarnir sem hafa verið með kvöld þarna sjá um sirka einn og hálfan tíma af opnunartímanum og það á eftir að verða troðið af góðu fólki þarna. Hlakka til.
Náði svo að komast yfir miða fyrir mig og tvo vini mína úr skólanum á Soil & Pimp Sessions á morgun. Fengum miðana á hálfvirði sem er mjög geðveikt. Golden Week er byrjuð sem þýðir bara ein vettvangsferð með japönskunni og svo frí restina af næstu viku. Öll dvdísskápssjónvarpstækin eru gengin út held ég, var of seinn. Keypti mér minniskortalesara sem spilar MP3 fæla en hann virkar ekki. Þarf að finna einhvern sem skilur japönsku til að lesa leiðbeiningarnar.

<< Home