"It means 'beautiful boy'!"

Naldó kom og hann er hér enn. Kom mér á óvart hversu lítið vesen þetta var að taka á móti honum. Hann er svo stór!

Fórum fyrsta kvöldið á izakaya (krá og veitingastaður) og spísuðum grillaðan og hráan fisk og drukkum bjór. Eftir hálftíma settust tveir skrýtnir gaurar okkur á vinstri hönd, nokkrum stólum frá okkur. Ét ét ét, og svo.. einn gaurinn byrjaði að ræða við okkur.

Hann virtist vera um fertugt, með ljós/rauðlitað hár í tagli. Næstum alveg tannlaus. Vinur hans, sem talaði mest lítið, var rétt orðinn tvítugur; voðalega eðlilegur útlítandi. Sá fertugi var hinsvegar eins og þessir síflissandi fullu grænlendingar sem maður er alltaf að sjá út um allt. Blaðraði alveg rosalega mikið. Ég var á fullu að reyna að skilja hvert hann var að fara með flestu því sem hann var að segja. Svo fannst mér voðalega merkilegt að það voru ekki liðnar 5 mínútur af samtalinu þegar hann tilkynnti okkur að hann væri EKKI hommi.

Hann sagði okkur að Arnaldur liti út eins og Ultimate Fighting stjarnan Royce Gracie og að hafnaboltamaðurinn Mitsui, sem spilar með Yankees, væri kallaður Godzilla. Allan tímann hélt hann að við kæmum frá Bandaríkjunum sem sætir mikillri furðu þar sem við töluðum eingöngu saman á íslensku sem á ekkert skilið við enska tungu. Alltaf var hann "Já.. Í Bandaríkjunum þá er þetta ekki svona...". Þegar allar tilraunir til að hunsa hann reyndust ekki gefa nægan árangur þá ákvaðum við að sturta í okkur glösunum og fara. Skilja þennan tannlausa mann og unga vin hans eftir. Við gátum ekki einu sinni staðið upp áður en að hann bauð okkur að kíkja með sér á yakiniku stað og fá grillað kjöt eins og við vildum í 2 tíma. "Nei takk" hugsaði ég og afþakkaði boðið. Við þurfum ekkert á mögulegri anal nauðgun að halda eftir að hann er búinn að byrla kjötið eitri. Þetta voru ekkert við að vera geðveikt "paranoid", maðurinn var alltaf að missa sprautur og lítil Rohypnol glös úr vasanum, svo augljóslega að við héldum að hann væri að senda okkur einhvers konar skilaboð.

Í gær var farið til Ueno. Við fundum loksins skónna sem ég hafði verið að leita að og Naldó skellti sér á par. Flottustu skór.. ever.. ever. Ever. Ever. Forever. Infinitevily. Svo kynnti ég honum fyrir unaðsemdum First Kitchen. Það gladdi mig mikið að hann sá fegurðina sem ég hafði fundið fyrir. Það hlýtur að vera einhver sem blessar hvern einasta borgara, einhver majonesguð. Þetta eru hamborgarar, pizzur, pylsur og samlokur sem að tengja þennan heim við raunveruleikann. Hlekkurinn. Ég skal skrifa meira síðar um þetta ákveðna efni þegar bókin kemst nær því að verða tilbúin.


Er kominn með kvef og sit hér heima að horfa á Trekkies 2 sem er alveg ógeðslega skemmtileg. Hver vissi að það væri hægt að gera tvær heilar heimildarmyndir í fullri lengd um Star Trek aðdáendur? Mæli með filk singers hugtakinu. Það er mjög "happening 15 minutes ahead of our time in freshness". Svo er klingon heavy metal bandið Stovokor að gera alveg fáránlega góða hluti.

Chakulon Bimboo

Naldó er að koma í heimsókn á morgun og ég er alveg melluspenntur. Var búinn að vera eitthvað niðurdreginn en þegar hann hringdi í mig þá fylltist ég af einskærri gleði. Þetta verður gaman.

Ég sá mest töff gaur í heimi áðan. Þegar ég tók brettið í hönd og leit í seinasta skipti yfir íbúðina til að athuga hvort ég hefði gleymt að slökkva á einhverju, þá spurði ég sjálfan mig hvort ég ætti að taka myndavélina með. Ég hugsaði með mér að ég væri nú með símann og þessi myndavél væri svo fyrirferðamikil þannig að ég ákvað að taka hana ekki með. Ó hversu ranga ákvörðun ég tók. Þessi gaur var dvergur. Heimilislaus dvergur. Hann var klæddur eins og... eins og... töffari. Skítugar gallabuxur og jakki með, já það er rétt, hlébarðamunstri. Dvergur að klæðast einhverju með hlébarðamunstri, hefurðu heyrt annað eins? Svo fullkomnaði hann þessa listrænu fatasnilld með "50's-legum" svörtum töffarahatti. Svona eins og dvergsútgáfan af James Cagney myndi vera með. Hann var að tala við einhverja unga stráka og var með chipmunk rödd. Þessi gaur þarf að koma fram í tónlistarmyndbandi og það hið snarasta.

Myndir. Og það myndir fyrir bílaáhugamenn/konur. Ferð í Toyota "showroom-ið".


Svo aðeins meira. Smá engrish, smá flottir skór, smá random bull.


Byrjaður að kaupa gamlan vínyl aftur, keypti mér nokkrar plötur í Shinjuku í þeirri "shady" búllu The Perfect Circle. Gott stöff. Núna þarf ég bara plötuspilara, magnara, hljóðkort, mónitora og snúrur til að tengja allt þetta saman. Og iPod.

Bernardo Valentino

Var búinn að steingleyma fundi IJCE í íslenska sendiráðinu og einhverra hluta vegna las ég ekki e-mailið sem ein stelpan sendi mér til að minna mig á það. Mætti á svæðið eftir að Kato sendi mér e-mail og spurði hvort ég ætlaði ekki að koma. Náði seinustu andartökunum af fundinum og eftir á fórum við öll saman út að éta.

Maturinn var frekar góður og gaman nokk en ég var á tímum að flippa á allri japönskunni sem var í gangi í kringum mig. Þurfti að beila í smá stund til að chilla. Erfitt að vera með tungumálastöðvarnar í heilanum í gangi alveg stöðugt. Mér leið dálítið eins og Sviss. Strife.

Klukkutíma eftir að maturinn byrjaði komu jarðskjálftarnir. Strong feeling. Tokyo slapp vel og þetta hafði engin merk áhrif. Lestir fóru af sporinu á öðrum stöðum og fimmtánhundruðmanns slösuðust og tuttugu létust.

Náði að draga Kato og tvær stelpur á Club Module til að hlusta á vin minn Kent spila. Sá alveg á honum Kato að hann var ekkert að meika þetta en samt stuð! Heilsaði upp á Kent og chillaði smá og svo kíktum við út og Kato borgaði fyrir rándýran leigubíl heim til mín svo að við gætum drukkið í þægilegra umhverfi. Úthaldið sem hann Kato hefur er alveg ótrúlegt. Það voru allir frekar koxaðir á því en hann hélt áfram ótrauður, endurskilgreinandi heiminn í kringum sig gegnum áfengi. Svo drápust allir um fimm-leytið.

Morgunmaturinn var í Sugamo. Þessi staður er steiktur. Þetta er eins og tískuhverfi fyrir fólk yfir sjötugu. Gaurar að selja ljót föt ódýrt og gamalmenni að labba alveg ótrúlega hægt gegnum pleisið. Gamlar japanskar konur eru litlar.

Fór í lyfjabúð og keypti mér alveg rándýrt þynnkulyf. Kostaði mig rúman 300 kall íslenskar en djöfull virkaði það. Korteri eftir inntöku var höfuðverkurinn horfinn og allt varð geðveikt normal í sturluðum heimi. Ljóð!

Ég er að kúka á mig. Myndir á morgun.

Landscape Soap

Kíkti á anime og leikjasýninguna í dag. Það var gaman. Var búinn að hlakka held ég einum of mikið til því að ég varð fyrir örlitlum vonbrigðum. Þetta var mjög stórt en ekki á þeim kalíber sem ég hélt. Það var stranglega bannað að taka myndir þarna nema að þú varst "press" en ég tók myndir samt.



Náði að prufa Playstation Portable eins og mig hafði nokkurn veginn grunað. Þvílík græja. Spilaði Metal Gear Acid, New Ridge Racer og svo einhverja japanska leiki, sem ég skildi ekki. Grafíkin alveg tussugóð. Myndi ekki kannski alveg segja PS2 gæði en djöfulli andskoti nálægt samt. PS2 gæði mínus fjórir sextándu. New Ridge Racer var mjög flottur sérstaklega. Kemur út í Japan um jólin skilst mér.

Annað sem mér fannst mjög kúl var kynningin á HD-DVD tækninni. 30GB DVD diskar semsagt. Getur tekið upp HD (high-definition) sjónvarpsefni á þessu og eitthvað læti unit. Þeir sýndu einhverja live upptöku af hræðilegri gamallri rokk/popp hljómsveit í alveg mega gæðum á svona HD-DVD disk sem gerði upplifunina örlítið verri. Á stórum skjá sýndu þeir samt "tónlistarmyndband" (segment með tónlist) úr Innocence (Ghost in The Shell 2) sem var alveg svo ógeðslega creamy að ég sprakk inná við.

Svo var eitthvað smá dæmi þarna til að plögga nýju myndinni hans Hayao Miyazaki en hann gerði líka myndir eins og Princess Mononoke og Spirited Away. Það var dáldið töff.

Eftir langan dag af þessu fór ég og hitti gaur sem heitir Bevan sem ég kynnist af Soulstrut. Fór að gramsa eftir plötum með honum og hann sýndi mér nokkrar búðir sem ég hafði ekki farið áður í.

Allt sem ég á af fötum í þessum heimi, allt hreint. Þetta hefur ekki gerst síðan þegar ég þurfti að taka ferjuna yfir til Shelbyville.


Þetta er dót sem ég náði að stela eða að fá gefins frá sýnendum á sýningunni. Þetta hvíta og bleika og svarta er bæklingur fyrir Hello Kitty vélmennið. Sirka 40-50 sentimetra hátt og er hlaðið alls kyns fítusum. Er hægt að tala við þetta stykki. Kostar rúman 300 þúsund kall. Þetta upprúllaða dæmi þarna er Transformers plaggat. Það lítur svona út. (Þetta lens flare var á þegar ég fékk það)


Ef einhver þarna úti vill eignast þetta plaggat (sýnir öll nýjustu módelin af Transformers) þá skal sá hinn sami senda á mig tölvupóst á arni_k AT hotmail PÜNKT com. Ef að fleiri en einn sendir póst þá fær sá fyrsti sem sendir. Eða sá sem að lofar mér kynlífsgreiða frá ættingja.

Totally Hidden Extreme Crap

Ég gat ekki haldið áfram með þetta. Það að drekka bara grænt te, vatn, ávaxtasafa og súpu og borða ekki neitt er bara ekkert þægilegt. Náði að halda út næstum 2 daga samt. Ákvað að prufa svona "detox" dæmi þar sem að allur líkaminn minn er mettur af fitusýrlingum og ýmis konar óhreinindum. Sleppti mér á First Kitchen um fjögur leytið í dag. Ég var öskrandi og grátandi, skipandi öllum að færa mér hamborgara og mjólkurhristinga. Þetta var erfitt.

Typhoon númer 23 er að skella á Japan. Er með kveikt á tellíinu og af og til kíkji á aumingja fréttamennina sem standa fyrir framan einhverja strönd á versta stað blaðrandi út í eitt, bara til að útskýra það augljósa fyrir áhorfendum. Annars veit ég ekkert hvað þeir eru að segja. Ég skynja það bara.
Þessi er aðeins verri heldur en sá fyrri, held ég. Slatti af flóðum skilst mér. Tré að detta á bíla. The whole shama-mablam.

Baðhreinsiefnið sem ég keypti í 100 yena búðinni er bara ekkert að virka neitt sérstaklega vel! Heldur ekki burstinn sem ég keypti. Þetta verður 73. seinasta skipti sem ég versla við þetta kompaní.

Fékk miða gefins á TIEM 2004: Comic, Animation and Game Fair sem verður haldið á laugardag og sunnudag. Þetta er ekkert venjulegur miði samt, því ég kemst inn á þetta dæmi á föstudaginn en sá dagur er bara fyrir bissnessfólk. Einhver alveg mega-sniðugur gaur var að gefa þessa miða í tíma í anime & manga áfanganum sem ég er að taka. "Læn-öppið" af sýnendum er nokkuð magnað. Vonandi fær maður sjens til að testa nýju Playstation græjuna. Sweetest dreams of puppy!

Frí í skólanum á morgun. Chill í kvöld nema að ég plati einhverja gesti til að koma í heimsókn. Hef ekki boðið einum einasta gest í heimsókn síðan ég flutti inn. Fer annars á morgun, ef að veður lofar, á skrifstofu yfirvaldanna í Toshima "hverfi" til að tilkynna að ég sé fluttur inn og til að sækja um Alien Registration Card.

Keio University vs. Waseda University í hafnarbolta er svo á laugardaginn. "The Biggest Sporting Event On The Waseda Event Calendar" eða TBSEOTWEC. Sé mér ekki annað fært en að mæta. Svo skilst mér að það séu alltaf geðveik rush-partý eftirá.

The James Dean Experience

Fór til Harajuku í gær til að verða vitni að "freakshow"inu sem er alltaf þar á föstudögum. Varð fyrir vonbrigðum samt, mest freaky goth liðið var greinilega eitthvað upptekið, allir voru frekar normal á því. Kannski það eða að ég er byrjaður að venjast svörtum varalit og "lip-piercing".

Skeitaði fyrir utan Yoyogi Park svo. Stelpan sem sagði mér að það væru alltaf haugur af skeiturum þar á sunnudögum laug að mér! Eða að ég mætti allt of seint. Skiptir ekki máli, ég ætla að finna hana og slá hana utan undir fyrir að hafa verið svona mikil lygaskepna og skoffín. Eða að ég bara kíkji aftur næst aðeins fyrr.

Eitt sem ég hefði ekki mátt missa af fyrir hvað sem er í heiminum nánast var hópur af geðveikt töff gaurum að dansa við gamla japanska rokkslagara rétt fyrir utan garðinn. Þeir höfðu komið sér upp ágætis systemi og voru að dansa í skólaballs-"formation", semsagt allir í hring og svo tók einhver sóló af og til.

"Lan lan lan lanning awueeee! Oh baby, baby."

Sjáiði mini gallerí hér að neðan. Hefði tekið fleiri myndir (þeas betri myndir) en ég var bara svo ótrúlega speisaður á því. Hafði aldrei séð neitt annað eins.



Hlakka til að slappa af í kvöld. Það verður gott. Er að spara og á ekki eitt stakt yen í veskinu. Chillsy.

Mér finnst eitt alveg æðislegt. Við erum komin með "rebel" í skólann. "Banderiskerr howschowlu-mynder rebel". Antí-sósíal hetju, skítur á kerfið þegar honum sýnist. Gerir allt til að koma málstað sínum á framfæri. Kann á frelsið sá.

Var skítandi á klósettinu þegar ég tek eftir því að einhver er búinn að brenna "Reykingar Bannaðar" plaggið með kveikjara eða sígarettu. Svo sé ég enn fremur skrípamynd sem virtist átti að túlka endaþarmsmök en var of illa teiknuð þannig að meiningin virtist óskýr. Þar rétt fyrir ofan var einhver rosaleg pæling varðandi óréttlæti sem að beinist að reykingamönnum, einnig mjög illa skrifuð. Svo sé ég að viðkomandi hafði slökkt í sígarettunni alveg oft og mörgum sinnum í gólfinu þannig að urðu eftir öskufylld för.

Þetta var bara of steikt. Sérstaklega því það er engin ástæða fyrir þennan aðila að vera "rebel". Það er reykherbergi á hæðinni fyrir neðan. Eyðileggja gólfið? Til hvers? Allt staffið í skólanum er mjög næs og get ekki ímyndað mér að þau setti sig upp á móti neinum. Svo mikilvægasti punkturinn er að það er gjörsamlega engin svona "hey, þessi gaur er geðveikt töff / hættulegur / rebel / dóplegur / crazy / fáránlegur" stemmari þarna. Fólk frá öllum hlutum Japans og heimsins. Ég veit ekki af hverju ég er að reyna svo mikið að útskýra þetta en djöfull fannst mér þetta fyndið. Þetta var einfaldlega það barnalegasta og vitlausasta sem ég hef séð í háskólastofnun. Í Japan.

Kominn tími á annað lag. Þetta er af nýjasta "singli" Rip Slyme en það er svona cyber-vinsæl popp/rapp grúppa. Þetta er rímix sem hann DJ Mitsu The Beats úr Gagle gerði fyrir þá af gömlu hressu sumarlagi sem kom út í hittifyrra ef ekki fyrr! Peep peep.



Orðið er gott. Sake er yummeliciously extravagancious.

Ueno.. es bueno!

Djammið í gær var alveg fáránlega skemmtilegt. Hékk heima til hálftólf, reyndi að draga einhvern af skiptinemunum með, gekk ekki, svo ég kíkti einsamall á Secobar um tólf leytið. Ég ætla ekki að fara mörgum orðum um þetta ákeðna djamm, leyfa frekar myndunum að tala sínu máli.

- Hippalegi gaurinn heitir Ponzi og er algjör sauður, á góðan hátt samt. Alveg ótrúlega vitlaus gaur, á mjög góðan hátt, sem talar eins og 70's surfer dude, sem er ekkert nema gott.
- Þjóðverjalegi gaurinn sem er á einni eða tveimur myndum er gaurinn sem á Shitkatapult útgáfufyrirtækið. Skemmtó gaur, algjör "deutscher", mjöðm! Er í Tokyo að spila á japanska Sónar festivalinu. Var að plögga TZMP við hann á milljón alveg tussuölvaður. Svo var ég líka alltaf að strjúka honum um hárið. Ég vona að hann svari e-mailinu sem ég sendi.
- Gaurinn í Spiderman búningnum var alveg mega hress á því að gefa fólki staup.



Varð síðan að bæta þessu við. Þetta vídjó tók ég af VJ dæminu sem var í gangi þarna. Gaurarnir sem voru að "opereita" þetta eru ekkert smávegis flinkir snúðar, gaur!

VJing Mania

Búinn að redda mér futon dýnu. Kíkti í heimsókn til Yuka í dag. Eftir þær reddingar fór ég með henni og manninum hennar að versla í einhverjum risasúpermörkuðum í Yokohama alveg tussu-mellu-vændisiðnaðs-peepshow þunnur.

Íbúðin er nokkuð "set" núna eftir þennan leiðangur. Núna vantar mig bara svona leðurrólu.

Þetta er einn af þessum laugardögum sem manni líður eins og sé sunnudagur. Þetta er alveg svakalegt. Held ég slappi bara af í kvöld. Kannski að ég fari bara að horfa á sjónvarpið. Eða á þessa mynd sem vill svo skemmtilega til að er byggð á bók hennar Britney Spears A Mother's Gift. Mér skilst að rim-job senan í bókinni sé í myndinni líka. Var að ná í hana hjá einhverjum algjörum netgaur. Eða að ég taki til, semi-nakinn. Kannski maður læri eitthvað smá? Way rad.

Weekend Fireball

Það eru gaurar í íbúðinni minni að tengja netið akkúrat núna. Veit ekki alveg hvernig mér líður með að vera að borga 5000 yen á mánuði fyrir netið þegar ég er augljóslega á netinu án þess að vera tengdur þessu dæmi sem ég borga fyrir. Sparar mér hrákur býst ég við.

Það er alveg mega gott veður akkúrat núna, og mér er boðið í eitthvað 3ja ára "anniversary" í kvöld sem að Yumi stendur fyrir.

Útsalan sem var í Manhattan Records var að klárast og núna er bara drasl eftir og svo einhver haugur af drum'n'bass sem ég spila ekki. Náði að pulla alveg ótrúlega mikið af góðu drasli. Hlustunarsession-in sem ég hafði þar gáfu mér nýja sýn á hversu mikið hægt er að gera úr fjórum einföldum hljómum á rhodes hljómborðinu. Nu-Jazz forever baby!

Einn gaur í skólanum sem er með þykkasta suðurríkjahreim sem ég hef heyrt braut á sér hendina í "arm-wrestling". Einhverra hluta vegna kemur íslenska orðið ekki upp í hugann. Kannski merki um það að ég er að tapa mér í einhverri blöndu af japönsku og ensku og að íslenskan sé að einhverjum hluta að gleymast. Allavega, hver brýtur á sér hendina í "arm-wrestling" sem er ekki persóna í bíómynd? Þessi gaur. Eitursvalt.

Smá myndasession. Byrjum á nýjum græjum sem ég hef verið að skoða, meira kemur síðar. Hér sjást nýja Pioneer DVD skrats-græjan og Vestax QFO sem ég gat ekki einu sinni áttað mig á hvernig virkaði.



Svo kemur bara eitthvað algjört bull í enginni sérstakri röð. Innifalið er heimsókn í tónlistardeild Tokyo University of Fine Arts, lestarferð, typhoon #22, djamm síðustu helgi, Hird á Duo Music Exchange seinasta mánudag og svo er eitthvað fleira. Allt vel mixað upp.



Gellur sem eru með hvítt meik í kringum augun eru kallaðar Yumamba en það er víst eitthvað "ancient japanese monster". Nýjasta tískan eins og hann Halli benti réttilega á er að klæðast skrímsla/dýrabúningum. Eina sem ég hef fundið eru einhverjar skólastelpur (ég held það bara, þær eru á þessum aldri skilurðu) sem klæddust Pokemon göllum.

Tandoori Chicken Wrap sett á First Kitchen kostar 380 kr. Ódýrasti heimilis dvd spilarinn/skrifarinn sem þú getur fengið hérna er á 20 þúsund kall. Japanskur karríréttur með kjúklingi kostar 330 kr. Japanskt karrí er fokking geggjað.

Tron

Fer að hitta Kento í kvöld í Shibuya. Kento er gaur úr grúppunni Force Of Nature en ég kynntist honum í heimsókn minni hingað í fyrra. Maðurinn er alveg tussu-upptekinn, ætlaði fyrst að hitta hann í seinasta mánuði en þá sagði hann við mig að hann ætti lausan tíma 12. október kringum matarleytið. Ég læt ekki fara svona með mig! Ég hrækti framan í hann.
Ætla að gefa honum íslenska barnaplötu sem er með trommubút til að sampla. Gaurinn var það mega-góður á því í fyrra að gefa mér næstum allan kataloginn sinn á vínyl og CD. Ætlaði líka að gefa honum súkkulaði frá Íslandi en ég þarf það til að lokka japanskar skólastelpur! Lokk lokk!

Byrjaði aðeins á tónlistargjörning í gær. Fyrsta skipti síðan ég kom út. Mér finnst ég núna búinn að koma mér nokkuð vel fyrir hérna þannig að núna er sá tími til að koma sér upp rútínum með lærdóm og tónlist. Á ennþá eftir að fara með tölvuna eitthvert og prufa að semja úti í hinu harðneskjulega manngerða stórborgarumhverfi eins og ég lét mig dreyma um áður en hingað var komið. Það er mjög nettur staður fyrir ofan Ueno lestarstöðina sem er mjög breiður og virðist einnig vera nokkuð öruggur. Ef að það væri ekki fyrir þessa öskrandi og sí-ælandi róna þá væri þetta lókal fullkomið.

Fer í tónlistardeild Tokyo University of Fine Arts á eftir með listakúrsfólkinu og kennaranum. Dálítið spenntur, ekki að það sé líklegt að ég myndi hafa áhuga á því að ganga í þennan skóla eða gæti það á annað borð með enga tónlistarmenntun. Fórum seinast í málmsmíðadeildina og í keramik hlutann af skólanum og það var nokkuð athyglisvert. Kennarinn neyddi einhverja tvo "evrópska" nemendur skólans til að fylgja okkur um skólann og svo sýna okkur stúdíóin sín. Vonandi að við fáum að hitta eitthvað lið sem er örlítið athyglisverðara. Þessir tveir gaurar voru greinilega orðnir svona "listapakk" eins og ég vill kalla það. Virtust hafa engan húmor fyrir sjálfum sér eða listsköpun. Það væri draumurinn ef maður myndi hitta einhverja geðveikt speisaða gaura/gellur í tónlistardeildinni sem væru að búa til tónlist með því að skíta í fiðlur. Eitthvað svo avant-garde að Jean Paul Gaultier myndi veltast um í gröfinni. Síðan hitti ég ábyggilega einhvern gaur sem er að endurtúlka allan ECM kataloginn með strengjakvartett. Boring!

Veðrið er búið að vera ekkert sérstakt.

Fæ skrifborðið mitt á föstudaginn og er að fara að hitta eina sanna aðdáanda TZMP í Japan. Hún heitir Ryoko og kynntist TZMP gegnum Quarashi en hún er einhver mest hardkor Quarashi aðdáandi sem Japan hefur séð. Keypti diskinn okkar í fyrra þegar ég var að spila á kaffihúsi í Kichijoji. Ég er að spá í að gefa henni eitt af tónleika plaggötunum sem ég tók með mér hingað (með undirskriftinni minni og hans Roberts) og rjómasprautu og vídjókameru og líf. Sjá svo hvað kemur út úr þessu.

Tökur á myndbandinu við lagið Alien Millennium ættu að hefjast hér í Japan á næstu vikum. Er þegar búinn að finna gaur sem að á vídjókameru sem ætlar að taka performansinn upp. Talaði við Miyuki í fyrradag um að redda svona litlum mónitor til að tengja mic og CD spilara við. Svo er planið að fara á aðalpleisin þar sem bílskúrsbönd spila fyrir gangandi vegfarendur og taka nokkur lög. Enn sem komið er er ég bara kominn með símanúmerið hjá þessum gaur og haus fullan af spennandi hugmyndum. Hver veit nema að ég lumi rjómasprautu inní jöfnuna? Það gæti virkað.

Ekki tengdur

Í fyrradag, eða daginn þar áður, þá kom "typhoon" númer 22 og heimsótti Japan. Þetta var svolítil klikkun. Fyrsta skipti sem ég sé svona hitabeltisrigningar. Alveg ótrúlega speisað.

Í rigningunni fór ég í plötubúðahverfið og fyrir tóma slysni datt ég inná bestu plötubúðaútsölu sem ég hef nokkurn tímann séð eða upplifað. Þetta var eins og að labba inní tívolí fullt af blöðrum. Þann daginn, daginn þar á eftir og í gær náði ég að koma mér upp nógu góðu safni til að geta spilað einhvers staðar, og það allt fyrir 3000 íslenskar krónur. Fékk meira að segja picture disc með laginu Fast Car með Dillinja sem einhverjir kannast kannski við. So nice.

Fór að sjá Hird í gær á Duo Music. Duo Music Exchange er klúbbur sem Yumi vinkona mín vinnur fyrir og er prómóter þar. Hún var að standa fyrir þessum "skandinavísku" tónleikum en þessi gaur Hird og jazzbandið Musicmusicmusic voru að spila. Svo má ekki gleyma glataða dj-inum "DJ MARTINI" sem var að spila á undan og svo stórgóðu söngkonunni Yukimi Nagano. Hún einmitt hefur sungið með Koop sem einhverjir aðrir gætu mögulega kannast við.

Kvöldið byrjaði seint, var búinn að sitja í klukkutíma að hlusta á einhvern vandræðalega lélegan plötusnúð spila þegar tónleikarnir byrjuðu. Musicmusicmusic byrjaði með léttri djass-sveiflu. Svo tók þessi Hird gaur við. Djöfull var hann alveg ógeðslega kókaður og asnalegur. Það fór vel í taugarnar á mér stælarnir í honum og svo var tónlistin ekkert spes. Þetta "nu-jazz bullshit". Get ekki sagt mikið því að ég keypti mér slatta af nu-jazz til að spila en víkjum okkur aftur að tónleikunum. Gaurinn súper-kókaður að spila lélega tónlist. Sem betur fer komu Musicmusicmusic gaurarnir og söngkonan uppá sviðið og þetta varð bara ágætt. Þessi söngkona er algjört dýnamít. Hún var springandi.

Á leiðinni heim átti ég leið í gegnum aðal samkundu stað ungs fólks í Shibuya. Man ekki hvað hann heitir ekki að það skiptir einhverju máli. Nálægt lestarstöðinni. Fékk í fyrsta skipti á tilfinninguna að það gæti mögulega verið hættulegt upp að einhverju marki að búa í Tokyo. Vafasamt lið á sveimi. Annars getur maður gengið um nokkurn veginn hvar sem er, hvenær sem er að degi/kvöldi til, og fundið fyrir sæmilegri öryggistilfinningu. Nokkuð mögnuð fullyrðing en ég stend við hana þar til ég verð stunginn.

Sá íþróttafréttirnar rappaðar á japönsku í sjónvarpinu í gær. Þarf að komast að því hvaða þáttur þetta var.

Hakk með lauk og hvítlauk plús hrísgrjón. Það er það fyrsta sem ég eldaði mér síðan ég kom hingað. Er svona hægt og hægt að komast að því að það er ekkert sérstaklega hollt að vera með majones í æð hérna. Maður verður að svissa út eins og einu First Kitchen skipti fyrir heimamats-eldun að minnsta kosti einu sinni í viku. Ekki bara út af peninga-"aspektinu" heldur einnig út af heilsunni. Ekki sjens að ég ætla að byrja að borða grænmeti samt. Eða ávexti.

Annað hvort er gaurinn sem er með þráðlausa netið í byggingunni minni búinn að komast að því að ég er að blóðmjólka tenginguna hans eða að það er eitthvað að þráðlausa netdæminu í tölvunni. Hef ekki komist á netið seinustu daga vegna þess að ég hef ekki náð að koma netinu í lag heima. Er núna chillandi á bókasafninu að nota LAN dótið þar. Kannski spurning um að banka uppá hjá viðkomandi sem borgar fyrir tenginguna í húsinu mínu og biðja hann um að laga þetta. Svo hrækja framan í hann.

Fyrsta prófið er búið og mér gekk bara vel. Japönsku próf.

Fæ skrifborðið á eftir og vonandi að mellugóða konan sem er að leigja mér íbúðina tengi mig við netið fljótlega. Ákvað að skella mér á 30MB tengingu og verð að borga fyrir það sem samsvarar 3000 kalli fyrir þjónustuna. Hefði getað fengið 1MB á 2000 kall en ég vill ekki að allir hlæji að mér. Allt of mikið net-snobb hérna. Annars hefði ég geta fengið 100MB tengingu fyrir örlítið lægri pening ef að íbúðin hefði verið tengd símakerfinu en ekki "cable". Veit ekki alveg hvernig þetta virkar. Ég ætla að spyrja og svo útskýra fyrir ykkur. Seinna.

Japanskir nemendur eru að borga frá 13% og uppí 25% vexti af námslánunum sínum. McDonalds fiskborgari kostar þessa vikuna 96 íslenskar. 12 lítrar af hreinu vatni kosta 390 íslenskar, maður drekkur ekki lortinn úr krananum. Ussss.

Monster Loser!

Nýja auglýsingin frá Dominos er alveg frábær. Það er ekki oft, og þá sérstaklega hérna úti, að maður sér biblíutilvísanir í auglýsingum. Mjög fræg sena, senan þegar Móses klauf Rauða Hafið. Eruð þið með þessa mynd í hausnum? Ímyndaðu þér svo að rauða hafið er ekki beint haf af sjó heldur risastór pizza. Semsagt, Móses að kljúfa hafsjó af pizzasósu, osti og pepperóni meðal annars. Sjáið myndina hér að neðan.

Mynd af auglýsingunni
Ég er byrjaður að fíla þessar kanatýpur sem eru í skólanum geðveikt vel. Það er einn gaur sem var að "do the transfer" í bekkinn minn sem er algjör dude. Þekki gaurinn ekki neitt, þetta var "first impression" af honum. Ég var á leiðinni niður í lyftunni að fara út að reykja þegar hann strunsar inn í lyftuna og KÝLIR takkana þannig að hann náði að stimpla inn að hann ætlaði annað hvort á þriðju eða fjórðu hæð. Ok, ekkert með það. En síðan byrjar hann:

"Yeah, I had the craziest experience last night"
"It was wild."
*kinka kolli*
"I need to go see someone about that."
"Yeah man, I got issues."
"Later."

Þar lauk þessu. Ótrúlegur gaur.

Var að setja saman stól sem að kellingin sem leigði mér íbúðina keypti handa mér. Þessi kelling er bara alveg mellugóð við mig. Keypti handa mér þennan stól, er víst skrifborð á leiðinni líka og aukreitis bauðst hún til þess að kaupa handa mér rúm en ég afþakkaði. Það er alveg stjúpid að kaupa sér rúm hérna því þá hverfur allt gólfplássið. Maður er bara með futon dýnu sem maður brýtur saman og kastar inní horn eða í skáp.

Mig dreymdi á japönsku í nótt. Og það held ég í fyrsta skipti. Man ekki hvað draumurinn/draumarnir gengu út á en eina sem ég man eftir að ég var að nota rosalega mikið af lýsingarorðum. Það hefur verið eitthvað magnað að gerast. Mig langar geðveikt að dreyma á hollensku.

Smá punktar með myndirnar sem fylgja hér að neðan.
- Fólkið sem er með mér á myndunum eru vinir frá @NetHome sem að borgaði fyrir ferðina mína í fyrra og vinir þeirra. Hitt fólkið er Yuka, Kato og svo megiði giska á restina eða finna upp ykkar eigin nöfn.
- Ég fann þennan hundahrekkjavökubúning í súpermarkaði. Súpermarkaði.

B Chan

Í dag er hinn árlegi viðburður að afmæli á sér stað. Afmælið mitt. Í dag er ég 23ja ára. Matthew Barney sagði einu sinni að það að verða 23ja ára væri eins og egg. En hann er líka geðveikt flippaður gaur. Fólk spyr stundum hvernig það er að verða ákveðið mikið ára gamall en þessar spurningar eiga oftar en ekki engan rétt á sér því að manni líður oftast ekki mikið öðruvísi dag frá degi. Ég get ekki tekið eitthvað próf og fengið einhver réttindi á þessum aldri né verða einhverjar róttækar breytingar þegar ég verð þetta gamall. Finn það sterklega akkúrat núna samt að ég er að nálgast þrítugsaldurinn og er búinn að kaupa mér vindsæng.

Var ekkert búinn að plana neitt fyrir þennan dag fram í tímann þannig að ég, í skyndi, bað Miyuki að kíkja með mér út að éta. Svo hringdi ég í Yuka og bað Miyuki að bjóða öllum hinum @NetHome meðlimunum að kíkja en ég veit ekki hvað við verðum mörg í heildina. Ef við kíkjum ekki í karaoke eftir það ætla ég að kíkja á hina skiptinemana og gera eitthvað alveg ótrúlega flippað.

Hafnaboltagaurinn Ichiro var að slá eitthvað heimsmet í hafnabolta, eitthvað sem "involveraði" um 260 högg. Þess vegna er þessi maður núna heitari en andskotinn í Japan. Maður sér ekkert annað en þennan mann og alltaf verið að fjalla um hann í öllum fréttaþáttum. Byrjað að verða dálítið pirrandi. Ekki út af því að þetta var ekki merkilegt afrek, öllu heldur er þetta að fara í taugarnar á mér því að hafnarbolti er labstrakt leiðinleg íþrótt. Að horfa á hafnarbolta er eins og að hlusta á hrotur í Dolby 5.1 surround. Og þá meina ég nákvæmlega eins. Steikt íþrótt.

Ég prufaði núdistapælinguna núna rétt áðan. Vildi bara rétt aðeins gefa þetta í skyn þannig að ég hellti mér glas (eða öllu heldur mæliglas) af hvítvíni og fór út á svalir ber að neðan. Það var þvottur hangandi á snúrunni minni þannig að það kannski sást ekki mikið út á götu eða yfir götuna en meðan á þessu stóð fannst mér að ég væri að senda frá mér sterk skilaboð. Ég er nakti gaurinn. Best að byrja rólega þannig að ég þurfi ekki að flytja annað alveg strax.

Var að sjá geðveika auglýsingu. Frá kompaníinu Sugamelo. Hún var alveg geðveik. Geðveikt fyndin og allt! Verst er að ég get ekki fundið hana á netinu, ég fékk bara þessa sterku löngun til að tjá mig um hana hérna. Ef þið viljið hlusta á tónlistina úr henni þá er hún á Grand Funk heimasíðunni en þeir gera tónlistina fyrir hana. Þessi auglýsing er með Mozart/Bach-lega gaurnum sem virðist vera vel "photosjoppaður".

Fékk loksins nærbuxurnar mínar til baka frá Zack. Hefði barist við að fá þær til baka ef það hefði þjónað einhverjum tilgangi en fyrst að hann var búinn að segja það að ég hefði gleymt nærbuxunum hjá honum í návist annarra þá var skemmtuninni lokið. Núna þarf ég bara að kíkja í heimsókn til einhvers annars skiptinema.

Melónubrauð með súkkulaði er geðveikt. Kjúklingapinnarnir á Lawson's kombini eru glataðir.

Farinn að spísa gott.

Pumpkin vodka

Fékk lykilinn að íbúðinni í dag eftir að hafa komið 20 mínútum of seint í leigumiðlun Waseda. Ég afsakaði mig í bak og fyrir og svo tók ég smá pásu og byrjaði að afsaka mig aftur. Þessir japanir eru svo undirförlir. Þeir segja eitt og meina annað! Allt í góðri merkingu samt, "undirförlir" er nokkuð sterkt orð.. ætti kannski að nota eitthvað annað. Segjum að þeir meina aldrei neitt sem þeir segja, eða.. ekki. Best að hafa allt koverað og afsaka sig allt of mikið í stað þess að gera það allt of lítið þegar að kemur að þessum málum.

Hitti á Héðinn í dag, en hann er líka nemandi í Waseda og líka í sömu stofnun. Áttum gott spjall og hann virtist vera ágætasti gæji þangað til að hann hrækti á mig. Nei, djók. Hann kom líka skilaboðum áleiðis um að ég ætti að registera mig hjá Íslendingafélaginu hérna. Það er haustfagnaður hjá þeim næsta laugardag.

Allt er niðurpakkað og ég á bara eftir að koma futon dýnunni og smá rest yfir í nýju íbúðina. Ætla að reyna að sofa þar í nótt en til þess að það sé hægt þá verður Kazuya að koma heim nokkuð fljótlega og skutla mér. Best að hringja í hann. Búinn. Hann kemur eftir smá. Hann hljómaði eins og hann ætlaði að skutla mér. Get ekki beðið eftir því að kveikja mér í sígó út á svölum og sötra einhvern nett áfengan drykk og gista fyrstu nóttina í mínum eigin vistarverum.

Ég er byrjaður að plana hvernig ég á að koma mér upp því orðspori innan hússins að ég sé gaurinn sem er alltaf nakinn þegar hann er heima hjá sér. Málið er að ég get ekki einfaldlega verið að flassa stöðugt yfir götuna því það er alveg vitagagnslaust, nema að einhverri í byggingunni á móti þekki einhvern sem býr í byggingunni minni. Ég verð að skoða þetta eitthvað nánar.

Er kominn með mikið magn af myndum sem ég mun smella upp á næstu dögum. Siggi "the old fox" Kirkland-Dewitt bað mig um að taka myndir af plötubúðum og ég er að verða búinn koma saman einhverjum pakka. Slatti að koma, that's my word for 2004!

Sleepy Conversation w/Ethan Hawke

Gærdagurinn var alveg geðveikt speisaður. Á þann hátt sem er erfitt að útskýra. Annars er speis geðveikt glatað orð. Hann var mjög athyglisverður, dagurinn í gær. Ég stökk af stað frekar snemma, hitti Kato (kall) og Yuka (japönsku mömmu mína) á Shinagawa Prince Hotel þar sem við snæddum dýrindishádegismat. Þegar maturinn kláraðist spurði Kato hvort ég vildi kíkja með honum til Shinjuku að hitta krakka úr japansdeild IJCE (Iceland Japan Cultural Exchange) og spjalla. Hálftíma síðar var ég að drekka bjór með honum og 2 IJCE krökkum.
Bjór númer tvö og klukkan rétt slegin tvö. Spjallíspjallspjall. 2-3 meiri bjórar. Klukkan orðin 6.

Takashimaya Times Square er risastórt megakomplex af búðum og drasli hinum megin við götuna af lestarstöðinni. Á næst efstu hæð er ítalskur veitingastaður þar sem ég, Kato og Ichi úr IJCE átum og drukkum rauðvín. Þeir voru að bomba japönskunni útúr sér á milljón og ég sat meira og kinkaði kolli þegar þeir litu á mig. Vandamálið var ekki það að ég skildi ekki hvað var í gangi, japönskulevelið er bara ekki komið á það stig að ég hefði eitthvað til málanna að leggja sem hljómaði ekki geðveikt barnalega.

Um níu leytið kíktum við heim til Ichi og vorum þar í mestum makindum að drekka bjór og eitthvað óþekkt japanskt brennivín sem bragðaðist eins og viskí en var glært. Eitthvað eimað er ég viss um. Þetta hélt svo fram eftir nóttu þar til að þreytan fór að sjást og allir fóru að sofa. Ég og Kato reyndum að drekka í svefni en það reyndist ekki hægt. Þessi íbúð var alveg fáránlega lítil og maður tók mest eftir því þegar það var búið að undirleggja öll gólf með futon dýnum. Ichi lék japanska gestgjafann og svaf inní eldhúsi á gólfinu meðan að ég og Kato fengum sitthvorn helming herbergisins. Þegar við vöknuðum daginn eftir tjáði hann Ichi okkur Kato að við höfðum báðir talað í svefni, hann á japönsku og ég á íslensku. Merkilegt nokk.

Flyt inn á morgun. Kannski.

Fór og hitti IJCE hópinn í dag þar sem þau áttu fund heima hjá Kei í Aoyama. Var þar í stutta stund og dreif mig svo í burtu og kíkti til Shibuya. Í leiðinni gerðist ég FIRST MEMBER hjá First Kitchen. Fæ núna 10% afslátt af öllum matnum þarna. Akiko, konan hans Kazuya sem ég gisti hjá, hefur áhyggjur af því að ég muni ekki elda mér neitt þegar ég flyt inn í nýja pleisið og éta bara ruslmat og núðlur þar. Hún hefur rétt á áhyggjunum því núna þegar ég er kominn með meðlimakort og fæ afslátt þá ætla ég aldrei að éta neins staðar annars staðar. Þegar mig vantar vítamín þá bið ég bara um appelsínusafa með borgaranum, problem solved. Hvernig er ekki hægt að éta þarna í öll mál þegar þeir bjóða uppá 10 mismunandi tegundir af kryddi fyrir franskarnar þínar og 6 mismunandi sósur til að dýfa þeim í?? Svo eru þeir með hamborgara með eggi og beikoni, pizzu, udon núðlur með kjötsósu og aðra mjög svo spennandi rétti á matseðlinum. Talandi um fjölbreytni!

Að lokum. Ein klikkaðasta flugvélasætis-auglýsing sem ég hef séð. 3D dynamo extravaganzic testiculosis. Fáránleg alveg. Just look, and witness the greatness.



Quicktime Format （2.93MB） | Windows Media Format (2.88MB)

Myndapakki á morgun eða hinn.

8000 yen? Don't think so.

Komst inn í "japanese arts & crafts" tímann sem mig langaði að taka. Verð í því að búa til bolla og diska og mála á þá munstur. Eins og þetta lítur út núna þá sé ég fram á það að ekkert þurfa að gera af heimavinnu/prófum í allan vetur. Kannski eitthvað smá og ég borga bara einhverjum japana fyrir að gera það. Nei djók, í alvöru, geðveikt djók. Allir þeir sem að eru að lesa þetta sem vinna hjá einhverri opinberri stofnun eða jafnvel hjá einhverjum háskóla, þetta var DJÓK. OK?

Hringdi í Zack og spurði um velkomningspartíið sem að hann hafði sagt mér frá fyrr um daginn. Kíkti á þetta dæmi um hálf-sjö leytið og þetta var alveg eins og hafði búist við. Japanir og útlendingar að mixa saman, allir merktir nafni og svo drykkir og léttur matur. Ákvað svo á seinustu stundu að beila á þessu þar sem maturinn með Yuhei og Koichi var eftir klukkutíma og þessi stemmari sem var þarna inni var ekki 1000 yena virði fyrir hálftíma þannig að ég stökk af stað til Ikebukuro og reyndi í örvæntingu að finna einhverja staði til að skeita á í smá stund áður en ég myndi hitta á strákana.

Ég, Yuhei og Koichi fórum á einhvern besta "SLASH" (gítarleikarinn í GNR) ódýrasta indverska stað sem ég hef nokkru sinni farið á. Maturinn góður og allt það og svo ódýr eins og gefur að skilja. Eina sem er markvert að segja frá er undrunin sem kom yfir mig eftir að við kláruðum að borða. Annar gaurinn (þeir voru tveir, don't tell anybody) var að skera niður einhvern hráan kjúkling. Greinilega að undirbúa einhvers konar mat. Sem myndi verða borðaður seinna. Þegar kjúklingurinn hafði verið eldaður. Allavega, í miðju þess að hann var að skera kjúklinginn tók hann eftir því að hann hafði misst eitthvað dæmi ofan í glasið af tei sem hann var að dreypa á. Sé ég ekki manninn bara seilast ofan í glasið, með sama hníf og hann notaði til að skera kjúklinginn, og veiddi þetta dæmi út. Þessi maður er greinilega með lækninguna eða er ónæmur fyrir salmonellu. Ég verð að segja einhverjum frá þessu, hann má ekki einn sitja á þessari þekkingu.

Karaoke er bæði ofmetin og vanmetin skemmtun. Fékk skammt af báðu þegar við kíktum í herbergi 562 í Big Echo karaoke höllinni. Fimman í 562 bendir til þess að herbergið var á fimmtu hæð. Þeir nefnilega notast við sama kerfi og er notað á hótelum. Fannst það dálítið merkilegt.
Þetta var blanda af því að vera í geðveikum fílara að syngja eitthvað crazy bull og að átta sig á því að við hefðum átt að vera búnir að drekka fjórum bjórum meira áður en við lögðum í hann. Karaoke er eiginlega skemmtun sem maður verður að taka sér fyrir hendur þegar maður er frekar ölvaður.

There, I said it.

Þetta var samt helvíti gaman. Að rifja upp gömul kynni af vélinni og stjórntækinu sem lítur út eins og fjarstýring, herbergislöguninni, sætisáklæðunum og öllu hinu sem að venjuleg karaoke herbergi hafa. Ákveðinn stemmari, þú skilur. Svo er þetta síma-fyrirkomulag ógeðslega sniðugt. Tekur upp tólið í herberginu og pantar hvað sem þú vilt og svo kemur einhver þjónn, og þá meina ég einhvern þjónn (við þekktum þann sem kom til okkar ekki neitt), og færir þér það sem þú baðst um.

Á leiðinni heim stoppaði ég við Shibuya lestarstöðina og sá einhverja crazy yakuza töffara (litu allavega mega-mikið eins og yakuza) vera að bögga einhverja frekar aumingjalega rokkhljómsveit sem hafði verið að spila þarna skömmu áður. Myndaðist meira að segja þvaga í kringum þetta dæmi en allir þóttust vera að bíða eftir næstu hljómsveit. Núna veit ég allaveganna fyrir "pre-production" á TZMP - Live in Shibuya DVD disknum að yakuza er svona dæmi sem maður þarf dáldið að passa sig á. Já, það er rétt. Dáldið.